20 مرداد, 1400

چیزهایی که مهندسین باید در مورد دمپرهای دود و حریق بدانند

مجموعه ای از نکات فنی و راهنمای AMCA برای راه اندازی و تست های عملکردی دوره ای

محافظت در برابر حریق پویا active شامل طراحی تمامی سیستم ها برای فرو نشاندن یا خاموش کردن آتش می باشد.این فرآیند موازی با تخلیه ساکنین انجام می شود. این فرآیند شامل دتکتور تشخیص دود، طراحی فشار ساختمان، زنگ هشدار آتش، اسپرینکلر، علائم خروج اضطراری و نقشه تخلیه ساختمان می باشند. اگر چه، سیستم محافظت در برابر حریق پویا از گسترش دود و گازهای سمی (دلیل اصلی مرگ در اثر آتش سوزی) جلوگیری نمی کند. محافظت در برابر حریق انفعالی passive برای ممانعت از گسترش دود، گازهای سمی و آتش به وسلیه جدا سازی آتش طراحی شده است.

سیستم محافظت در برابر حریق انفعالی:

• افزایش اثربخشی سیستم های پویا
• تسهیل تخلیه ساکنین
• ویژگی محافظتی
• حداقل سازی ویژگی های خسارت

جداسازی نواحی یکی ساختمان با جداکننده های مقاوم در برابر حریق مانند دیوارهای آتش، موانع آتش، پارتیشن های آتش، موانع دود، پارتیشن های دود یکی از ویژگی های بحرانی سیستم است.

در حالی که نفوذ به داخل این دیوارها یا پارتیشن ها، به وسیله داکت های سیستمHVAC انجام می شود، پیوستگی سیستم در مقاومت در برابر حریق توسط دمپرهای آتش، دمپرهای دود، و یا دمپرهای ترکیبی دود و آتش در این داکت ها برقرار می شود. این سه نوع دمپر با عملکردهای متفاوت نصب و راه اندازی می شوند. دانستن تفاوت های این دمپرها باعت استفاده در جایگاه مناسب و همچنین حفظ ایمنی ساختمان ها می شود.

دمپر آتش هنگامی که دمای داخل داکت به حد مشخصی می رسد بسته می شود. دمپر دود هنگام تشخیص دود توسط سنسورها بسته می شود. با توجه به تجدید نظر در مورد طراحی سیستم های اطفا و اعلام حریق، اکثر مهندسان اتفاق نظر دارند که استفاده از دمپرهای ترکیبی دود و آتش بهترین روش جداسازی محیط هنگام آتش سوزی می باشند. این دمپرها نه تنها هنگامی که دمای داکت بالا می رود بسته می شوند، بلکه هنگام تشخیص دود نیز مسیر را مسدود می کنند. دمپرهای ترکیبی دود و آتش می توانند جهت کنترل فشار فضاهای مختلف نیز عمل کنند. تفاوت اصلی این دمپرها با دمپرهای ضد حریق این است که، برای این نوع دمپرها استاندارد نشتی UL برای کنترل و توقف نشر دود مطرح می شود. این استاندارد تنها برای دمپرهای ترکیبی دود و آتش و دمپرهای ضد حریق مورد معنا پیدا می کند.

دمپر ضد آتش (Fire Damper)

دمپر ضد آتش یا فایر دمپر وسیله ای است که بین کانال های انتقال هوا و یا سیستم های کنترل دود نصب می شود تا در شرایط تشخیص حرارت بسته شود. همچنین دمپر ضد آتش به قطع جریان هوا به داخل زون آتش، جلوگیری از انتقال شعله های آتش و همچنین جدا سازی مناطق آتش در یک ساختمان کمک می کند. وظیفه و عملکرد اولیه یک دمپر ضد آتش جلوگیری از انتقال شعله از یک ناحیه به ناحیه دیگر می باشد.

دمپر ضد آتش (شکل 1) به وسیله یک فیوز حرارتی که یک فلز با دمای ذوب پایین می باشد، عمل می کند. این نوع دمپر ها تحت استاندارد UL555 (استاندارد ایمنی دمپرهای ضد آتش) مورد تست قرار می گیرند، تا جداسازی نواحی آتش را حفظ کنند. این دمپرهای ضد آتش مجهز به یک فیوز حرارتی هستند (که در دمای 165 تا 286 درجه فارنهایت عمل می کند)، و پره ها به صورت نرمال باز هستند تا وقتی که فیوز عمل بکند و پره ها بسته شوند. اگر دمپر تحت این حرارت (نقطه ذوب فیوز) قرار بگیرد، دمپر عمل می کند و پره ها بسته می شوند تا از گسترش شعله به محیط مجاور جلوگیری کند.

نوعی دمپر ضد آتش پره کرکره ای مجهز به فیوز حرارتی و اسلیو

محل استفاده

دمپرهای ضد حریق معمولا داخل دیوارها و یا مجاور دیوار یا سقف نصب می شود تا از از گسترش شعله به نواحی مجاور (از طریق کانال هوا) در هنگام اتش سوزی جلوگیری کند. همچنین دمپر ضد آتش به عنوان بخشی از دیوار یا سیستم شناخته می شود.

دمپرهای ضد آتش در دو نوع پره کرکره ای و چند پره ای ساخته می شوند. رایج ترین نوع دمپرهای ضد حریق در دنیا نوع پره کرکره ای هستند ولی در کشور ایران اکثر دمپرهای ضد حریق مانند دمپرهای کنترل حجمی از نوع چند پره ای استفاده می شوند. دمپرهای ضد حریق چند پره ای معمولا محدودیت بیشتری برای جریان هوا نسبت به نوع پره کرکره ای برای یک سایز کانال ایجاد می کنند. دمپرهای ضد حریق چند پره ای تحت استاندارد UL555 تحت تست قرار می گیرند.

دانشنامه , ,

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس بگیرید